कथा - कथा



कथा : बिचलित

हाम्रो बिहे भएको पनि छ महिना भैसकेको थियो । न कुनै जागीर न कुनै आय-आर्जनको बाटो । त्यतिकै आवरा भएर हिडियो । जब रात पर्थ्यो । हामी श्रीमान-श्रीमती सुत्ने बेलामा दुःख-सुखका कुरा गर्न थाल्थ्यौ ।

हेर तिमीलाई बिहे गरेर त ल्याएँ तर तिम्रो ति सपनाहरु कसरी म सजाउँ ? कतै जागीरै पाउन सकेको छुइन कसरी तिम्रो चाहानाहरु पुरा गरु भन्दै आफ्नी प्यारी श्रीमतीलाई भन्दै थिए म ।

"श्रीमती पनि भन्न थालिन यसो सानो तिनो कुनै न कुनै काम खोज्नुस न काही न काही भेटाउला नि ।"  ति आवराहरुको सङ्गत न गर्नुस तिनीहरुले कहिले काम दिदैनन । कति दिन हामी आमा बुवाको खाने ?"  भोली हाम्रो खाने आउछन । हाम्रो बाल बच्चा हुन्छन । वास्तवमा हाम्रो बिहे भए देखि आमा बुवाले नै खेपि दिइरहनु भएको थियो । अब आमा बुवालाई पनि कति भार दिनु भन्ने सोच  पलायो मलाई ।

अनि श्रीमतीलाई भने मैले एक ठाउँ भनेको छु त्यहाँ खाली हुन्छ रे म भोली गएर बुझुमला अहिले सुतौ भन्दै श्रीमतीलाई आग्रह गरे । उनि मिठो परिकल्पनामा हराउन पुगीन अब मेरो बुढा आवारा लफङ्गा हुँदैनन । जागीर भेटे पछि त काम गर्न पनि उत्तिकै सङ्घर्शील हुनुहुन्छ भन्दै कतिबेला निन्द्राले भुकलुक्कै सुतिन्छन ।" म चाहि कहिले बिहान हुन्छ र आफूले भनेको ठाउँमा काम पाइएला भन्दै म पनि यी रातलाई कटाउन जबरदस्त निदाएँ ।"

भोली पल्टआफूले भनेको ठाउमा जागीर मिल्यो । म हर्षित भएँ । अब मैले आमा बुवाको खानु परेन । आमा बुवा अनि श्रीमतीलाई पाल्न सक्छु भन्ने आट आयो ।

"घरआएँ ।" श्रीमतीलाई भने मैले जागीर पाएँ । उनि खुशी भइन । उनको आँखामा खुशीका आसुहरु झर्न थाले । आफन्तहरुले भने के मा जागीर मिल्यो ? "मैले भने बिमा कम्पनीमा ।" सबै जना खुशी भएँ । "अब यो आवरा हुँदैन यसले गरी खान्छ अब ।"

"मेरी श्रीमतीको जहिले पनि दुःखका आँसुहरु हुन्थे । जहिले पनि मनमा पिर लिइरहन्थिन कहि कतै जागीर पो न मिल्ला कि भन्दै । अहिले खुशीका आँसुहरु झरिरहेको देख्ता म आफै दङ्ग छु।"


बिराटनगर -६, ममता - मार्ग



नब साहित्य डट ओआरजी

सम्बन्धित थप सामाग्रीहरु :

कथा : प्रेम कथा - 2018-02-14

सविता, म तिमीलाई असाध्यै प्रेम गर्छु । म तिमी विना एकपल पनी बाँच्न सक्दैन । अनी तिमी विनाको संसार म सोच्न पनी सक्दिन । म तिम्रो अगाडी यतीवेला एउटा भिक्षुक बनेर मायाको भिक्षा माग्दैछु । के तिमीले मलाई साथ दिन सक्छ्यौ ? प्लिज मेरो मायालाई तिमीले स्वुकार गर है ? म तिम्रो लागी जे गर्न पनी तयार छु । तिमीलाई दुख्खको अनुभुती कहिल्यै पनी हुन दिने छैन ।

कथा : बिचलित - 2018-02-11

हाम्रो बिहे भएको पनि छ महिना भैसकेको थियो । न कुनै जागीर न कुनै आय-आर्जनको बाटो । त्यतिकै आवरा भएर हिडियो । जब रात पर्थ्यो । हामी श्रीमान-श्रीमती सुत्ने बेलामा दुःख-सुखका कुरा गर्न थाल्थ्यौ ।

कथा : व्यथित सुस्केराहरु - 2018-01-27

जब सुनेका कुरा भोग्ने दिनहरु मेरो सामुन्ने आई पुग्यो । वर्षाैं देखी मनमा जरा गाडेर बसेको विश्वास धरमराउन थाल्यो । धमिराले जरा खोक्रो पारेको रुख जस्तै । मेरो श्रीमानले सामाजिक प्रतिष्ठासँगै करोडौंको सम्पति आफ्नै बुतामा कमाउनु भएको । वहाँको मृत्यु पश्चात् छुट्टिदाँ दुई छोराहरु र मेरो भागमा पचासौं लाखको सम्पति परेको छ । छोरीहरुलाई पनि मन नदुख्ने गरि दिएका छौं ।

कथा : कुञ्जला - 2018-01-13

उ त्यो भालुको दाम पाँच सयदेखि एक हजारसम्म । चोकमा बस्ने केटाहरूमध्ये एउटाले कौतूहलता रोप्यो । तैँले कसरी थाहा पाइस ? अर्को उत्सुक भयो जान्न । थाहा भैहाल्छ नि कुन ठूलो कुरा हो र ? गजक्क पर्यो अघिल्लो केटो ।

कथा : अलिखित कथाको एक पात्र - 2018-01-02

राम राम हजुर, मास्तिर हाम्रो चोकमा यसो टाउको ओताउने छहारी र बस्नलाई एकदुई वटा बेन्ची बनाउन पाए घामपानीमा बटुवालाई सुविस्ता हुने थियो ।

कथा : सिट नं तिन - 2017-12-18

कल्पनाको लोकमा पुगेर जीवनका केहि तिता मिठा रङ्गहरु संग पौडी खेल्दै थिएँ । केहि आफ्नै वरिपरि छरपस्ट छरिएका बेरोजगारी प्रमाणपत्रहरु र जीवनका साधा किताबहरुले आफैलाइ गिज्याइ रहेका थिए । आमा कहिले काहीं कराउनु पनि हुन्छ छोरी मान्छे भएर पनि आफ्नो सामान त मिलाएर राख्नु नि !

कथा : बेगनबेलिया र सिउँडीको फूल - 2017-12-15

“म अब त्यो मानिसको घरमा बस्दै बस्दिन । अति नै भयो अब त ...कति सम्म उसको एकलौटि शासन सहेर बस्ने ? जान्छु माइत ...।” त्यस दिन त्रिभुवन पार्कभित्र रहेको एउटा सुन्दर निकुन्जको नजिकै बसेकी सत्यभामाले केही दुःख र केही आक्रोशित स्वरमा मेरो अघि गुनासो गरेकी थिईन ।

कथा : मैले नजन्माएको छोरो - 2017-12-13

सानो छँदा सुन्दर साह्रै लोसे थियो । उसलाई विहान सबेरै उठ्न कर गर्नु पर्दथ्यो र साँझ चाँडै सुत्दथ्यो । उ समानका केटाहरु दिन भरी केहि न केहि खेलिरहेका हुन्थे, उ भने घरमै बसिरहन्थ्यो । न, टि.भी. हेर्दथ्यो न पढेको नै देखिन्थ्यो । मलाई मेरो छोरो यस्तो गम्भीर भएको देख्दा कता कता चसक्क हुन्थ्यो ।

कथा : कालो धरती - 2017-10-22

बाहिर उट्पट्याङ हावा हुण्डरी चलेको छ । जुरुक्क उठें र बत्ती बालें । झ्यालको चुकुल राम्ररी लागेका रैनछन्,  लगाएँ । फेरि सुते । तर, एक तमास हुण्डरी चलिरह्यो । मेरो मनको हुण्डरी भन्दा पनि ठूलो । बाहिरको हुण्डरी त भोलि विहान थामिएला । 

कथा : प्रतिबिम्ब - 2017-10-15

आमा ! ढोगें है । अनिषको निधार मेरो खुट्टाको औंलामा अडियो । बिहानी चराको चिरबिर जस्तो मीठो बोली कानमा । पवित्र फूलको जस्तो स्पर्श खुट्टामा । वसन्त ऋतुमा फूल फूलेर बँगैचा ढकमक्क भए जस्तो रमणीयता कोठामा । 

कथा : एसिड नारी र विष - 2017-10-11

यो रात्री बसमा यात्रा गर्न मलाइ एकदमै पट्टयार लागेर आँउछ । बाहिर हेरु सुनसान अन्धकार अनि बस भित्र चै मान्छेहरु घुरेको आवाज । मलाई अचम्म लाग्छ मान्छेहरु यस्तो आवाजका बिच पनि कसरि निदाउन सक्छन होला । अनि म जस्तै निदाउन नस्कन्नेहरु चै बसको स्क्रिनमा चलिरहेको पुरानो हिन्दी चलचित्र हेर्न ब्यस्त मलाई चै यो रात्री बसको यात्रामा न निन्द्राले छुन्छ न नै चलचित्रले ।
1 2 NEXT

कृति समिक्षा तथा समालोचना





नव साहित्य डट ओआरजी

Main Road,Hetauda ,
Makwanpur
+977-9851177389
http://nabasahitya.org,
Email: nabasahitya@gmail.com

संचालन तथा प्रायोजनको हक सर्बाधिकार © नब साहित्य डट ओआरजी २०७२ मा सुरक्षित रहनेछ ।
360271 Times Visited.

Powered by: Exclusively Solution
Top
Content