कविता - गद्य कविता



गद्य कविता : म पाखे भएँ

आमाले भन्नुभएको थियो ।
ज्वाइँको ख्याल राख छोरी !
त्यही वचन सम्झेर सधैं साँझमा
धरखराएर आए पनि
कचौरामा तेल लिएर मालिस गर्दिन्थें ।
त्यो त उनलाई भएन अरे
मसाज गर्न नजानेर
म पाखे भएँ ।

गाउँमा जन्मिएर गाउँमै हुर्किएकी म

मैले भकारो सोर्न जानेकी थिएँ ।

तर यहाँ पतिले ओकलेको फोहोर 

सोर्न नमानेर 

म पाखे भएँ ।

अनि मैले डाँडा पाखामा लहरो समाएर

वल्लो डाँडाबाट पल्लो डाँडा गर्थें ।

यो शहरमा किनमेल गर्ने ठाउँका 

भर्‍याङ (लिफ्ट) चढ्न नजानेर 

म पाखे भएँ ।

सुनेकी थिएँ 

सौभाग्य र सृंगार भनेकै सिन्दुर पोते हो 

त्यसैले शिर र गलाबाट हटाउन चाहिन ।

सधैं सिउँदो काडेर सिन्दुर लगाएँ 

लगनको पोते लगाइ राखें 

यता त सृंगार अनेक थरी पोत्नुलाई भन्दारहेछन् 

बट्टा बट्टाका ती अनेक थरी पोत्न नजानेर 

म पाखे भएँ ।

मायाकै कुरा गर्नु भने पनि 

म उनलाई यो सन्सार भरिको माया गर्थें 

जहाँ गएकै भएपनि कुरेर बसेर 

उनलाई खान नदिई कहिल्यै खाइन मैले

मैले जसरी उनको मन जित्न खोजेपनि

त्यो मेरो माया माया भएन रे

परिवारको सामु अनि आफन्तको अगाडि 

अंकमाल ( hug) गर्न नमानेर 

म पाखे भएँ ।

बा, आमा र दाजुले भन्नुहुन्थ्यो

हाम्री जेठी छोरी भाग्यमानी रहिछे 

शहरमा पुगि ।

तर दाजु !

कान्छीलाई शहरमा दिएर पाखे नबनाउनु है!

बा ! बरु मलाई पल्लो गाउँको

 भरिया कान्छाको छोरा माग्न आउँदा 

दिएको भए त्यही भिरपाखामा रमाउँथें ।

लवाई, खुवाई, हिडाई, बोलाईमा

हरेक दिन म पाखे बन्न पर्दैनथ्यो ।

हो बा ! हो आमा ! आज हजुरहरुको 

संस्कार र उपदेश नै पाखे भएकोछ ।

मेलापात, घाँस दाउरामा सबैलाई 

म बिना खल्लो लाग्थ्यो भन्थे 

तर आज त्यो गाउँकै छोरी 

यो शहरमा पाखे भएकी छ ।


अम्बिका कार्की "अमु"

सर्लाही, वाग्मती न.पा.

हाल चितवन, भरतपुर


नब साहित्य डट ओआरजी

सम्बन्धित थप सामाग्रीहरु :

गद्य कविता : तिमीले देख्यौ सगरमाथा ? - 2018-02-21

शिरको टोपी फुकालेर
कम्मरमा कछाड बेर्छु भन्दै
तराई झरेको थियो मेरो सगरमाथा
फर्किएन,

गद्य कविता : म पाखे भएँ - 2018-02-12

आमाले भन्नुभएको थियो ।
ज्वाइँको ख्याल राख छोरी !
त्यही वचन सम्झेर सधैं साँझमा
धरखराएर आए पनि
कचौरामा तेल लिएर मालिस गर्दिन्थें ।
त्यो त उनलाई भएन अरे
मसाज गर्न नजानेर
म पाखे भएँ ।

गद्य कविता : म साँझ भएको संदेश - 2018-02-11

मेरो घाम
पारी क्षितिजमा बसेर
जिउनु गाउँदै मलाई गिज्याउँछ ।
म चुपचाप
अपूरो इतिहास भई डुबिरहन्छु ।

गद्य कविता : सजिन्थियो सपना - 2018-02-11

सजिन्थियो सपना महलमा चुमेर
ओइलिन्छ फूल दिनहरु गनेर
माया पलाउँथ्यो भित्रै -भित्र गाँसेर
दिन हुर्कन्थ्यो सपना साँचेर

गद्य कविता : आँखा - 2018-02-11

हेर्दै थिएँ म
आफ्नै क्षितिज
शायद एउटा
सुन्दर आँखा
लालयित थियोे
अतृप्त थियो

गद्य कविता : माटो - 2018-02-11

राखेको थिएँ आँखामा देश
सजाएको थिएँ निधारमा देशको माटो
केरेको थिए हत्केलामा आफ्नै भाग्य
सुरक्षित थियो मुटुमा तिम्रो प्रेम ।

गद्य कविता : तिम्राे बारेमा - 2018-01-26

तिम्रा सब हाेस हवासहरू
उडेर टाढा टाढा पुगेकाे देख्दा
मलाई तिमीप्रति अचेल चिन्ता लाग्छ !
हराएकाे तिम्राे स्वप्निल प्रेमका जलनहरू
काँठतिरै सेलाएकाे देख्दा, दुख जाग्छ !

गद्य कविता : सुन्य सुन्य छ - 2018-01-24

ए मन म मरेको रात तिमी किन यति चन्चल
समुन्द्रको छालमा डुबुल्की मार्दा भयो मेरो हलचल
दुनियाँको नजरमा कति गिरे म
सुन्दै न सुनी बिलाएँ म

गद्य कविता : नाङ्‌गो - 2018-01-24

नाङ्‌गा मानिसहरू
ठाडै उभिएर सम्भोग गरिरहेको
ठीक त्यही ठाउँमुन्तिर भुइँमा भेटियो
एउटा नयाँ मुस्कान ।

गद्य कविता : ढाली किङ् - 2018-01-20

एउटै कुवाको पानी खाएका हामी
त्यतिबेला विभक्त हुन्थ्यौँ
जतिबेला
एकथरी ढाल्न खोज्थ्यो
अर्काथरी ठड्याउन खोज्थ्यो- दरबार
यो उहिलेको कुरा हो-
हामी सानैमा 'ढाली किङ्' खेल्थ्यौं ।

गद्य कविता : जाडोमा - 2018-01-19

चिल्थरो कपडामा बेरिएर
अभाबको बिस्कुन कुरिरहेको मन
जल्दा जल्दै आगोको फिलिँगो बनेको छ
घुम्लुँग हुस्सुको बाक्लो पर्दा ओडेको घाम भने
हिउँका थोपा थोपा बनेर
डस्न खोजिरहेछ मान्छेको मुटुलाई
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 NEXT

कृति समिक्षा तथा समालोचना





नव साहित्य डट ओआरजी

Main Road,Hetauda ,
Makwanpur
+977-9851177389
http://nabasahitya.org,
Email: nabasahitya@gmail.com

संचालन तथा प्रायोजनको हक सर्बाधिकार © नब साहित्य डट ओआरजी २०७२ मा सुरक्षित रहनेछ ।
268430 Times Visited.

Powered by: Exclusively Solution
Top
Content