कथा - लघुकथा



लघुकथा : हेलाँ

राधाआज धेरै नै खुसी भइरहेकी थिइन ता कि छोरो रमेश अमेरिकाबाट बुहारीसंगै घर आउँदै थिए नबदुलहीको मुख त फोटोमा मात्र देखेकी राधाले आमुने सामुने भेटिएकि त थिइनन् । एक्लो छोरो रमेसलाई अमेरिका पठाएर पढाउन रमेशको बुबा हरिले पनि अनेकौ दुख कष्ट गरि जोरजाम गरि पठाइएको थियो ।

खुसी हुँदै थिए दुबै रमेशको बुबा र आमा ! रमेशले पढाई सकेर घर फर्किरहेका खबरले त्यसमाथी एउटै कलेजमा पढ्ने केटिसंगै प्रेम बिबाह गरि उनिसंगै आइरहेको खबरले झन यि प्रौढ दम्पति अझै खुसी भइरहेका थिए । उदार स्वभावका यि दम्पती सन्तानको सुख दुख नै आफ्नो सम्झीन्थ्यो । एउटि छोरी पनि थिइन । उनैले मन पराएकी केटोलाई हरि र राधाले आफैले बिहे गराइ पठाइ दिएका थिए । तर मोटर साइकल दुर्घटनामा एक दिन दुबै ज्वाई छोरीको देहान्त भयो ।

रमेश पढ्ने खालको मान्छे थियो ब्याचलर सकेपछी अमेरिकामा रमेशले माष्टर डिग्री गर्ने मन गर्‍यो तत्काल हरिले पनि तुरुन्तै रुपियाँ जोहो गरि अमेरिका पठाए  ! चार बर्ष पछि कलेजमा आफु संगै पढेकी एउटि नेपाली केटीसंगै त्यहिँ आकस्मिक बिहेको प्रस्ताब गर्‍यो र बाबा आमा दुवैले स्विकृती दिएका थिए ।


नभन्दै रमेश र रुपा साँझ्पख घरमा नै आइपुगि सकेराधा ट्वाल्ल परि छोरा बुहारीलाई हेरिरहन्छिन  एउटा कुनामा हरि पनि हर्षित मुद्रामा हेर्दै बस्छ्न । अब त केहि सुखका दिनआयो भनी हरि एकछिन  त आँसु सलल बगाउँछ नेपाल सरकारको खरदारी जागिरबाट उ भर्खरै मात्र रिटार्यड भएको थियो ।  घरपरिवारमा केहि समय राम्रोसंगै बिते । समयले काँचुली फेर्न कति नै बेर !हाइ सोसाइटी आशा गर्ने रुपाको व्यबहार सासु ससुरोप्रती गरिने ब्यबहारमा परिवर्तन हुंदै गइ रहे । दुबै जना अफिस जान्थे तर घर फर्केपछी भान्साको काम केही नगर्ने सवै  काम नास्तादेखी पकाइ धुलाई राधाले नै गर्नु पर्ने देखियो । रुपाको अगाडि रमेश त चुँक्क पनि बोल्न नसकिने पात्र बन्दै थियो । 

केहि भनियो कि रमेशले चित्त दुखाउँछकि भनेर हरि पनि केवल  चुपचापले हेरिरहन्थ्यो । साठी कटिसकेका यी दम्पती जीबनको उत्तरार्धमा पनि अझै दुख झेल्नुपरेको हो यो कस्तो समयको बिडम्बना ! हामी कसकोलागी दिन रात मेहेनत गर्दछौ यहि सन्तानको भबिस्य राम्रो गर्नको लागी घाम पानी हुरि बतास पनि नभनी समर्पित गर्दछौ छाडी जानुपर्ने खरानी जिबनमा मर्नु भन्दा अगाडी सुखसंगै मर्न सकौ भनी आशा गर्द्थेँ । हरि त सहन सक्थ्यो राधाको मन त कोमलै थिइन भन्न त उनि केहि जवाफ दिदैन एकान्तमा केवल धुरु-धुरु रुन्छीन । कहिले काहिँ रमेश रुपाको मात्र साइड लिएर आमालाई नै हकारिन्थ्यो राधा बश, चुपचाप सहि रहन्छीन ! एकाएक रमेशमा आएको यो परिबर्तनमा आफ्नै मायाको कमि हो कि भनेर दुबै दम्पती सोचि रहन्थ्यो ।

कुनै दिन रमेश सानैमा निकै ज्वरोले बेहोश नै हुने गरि सताउँदा रात रातभरि सुट्दै नसुतिकनै आमा बुबा दुबै रमेशको उपचारमा लागिरहन्थ्यो । उसको स्वास्थको कामनागर्दै अनेक देबि देवताको दर्शन गरि हिड्थ्यो । समय गुज्रीदै जान्छ आमाको न्यानो ममतामा केहि  कमजोरि नहोस भनी हरतरहले रमेशलाई हुर्काउन  यि दुबैले अनेकौ कष्ट गरेका थिए । रमेश पढाईमा तेज थिए बा्चलर सके पछि हरिले अमेरिकामा  पढाउन पठाएको थिए ! आज सम्म पनि छोरालाई उत्तिकै माया गर्छीन यहि सम्झेर राधा छोराको क्षुद्र बचनमा नादानी सम्झी चुप लाग्छीन ।


पुष माघको जाडो थियो बाताबरण कठ्याँग्रीदै थियो । त्यसो त बिहान त के कुरो एक दमै चिसो ! तै पनि राधा  छोरा बुहारीलाई चिया दिदै आफ्नो कोठामा एक छिन  हरिसंगै के बसेकी मात्र थिइन कोठामा रमेश पस्छन र भन्दै थियो,, बुबा भोली या पर्सी नै हामी आफ्नै नयाँ घरमा जाँदैछौ,, छोराको कुरा सुनेर अनभीज्ञ हरि र राधा दुबै मुखा मुख गर्छन । केहिबेर सम्म दुबै टोलिरहे कुन बेला रमेश कोठाबाट निस्कियो उनिहरुलाई पत्तै भएनन् बरु हरि र राधा बसेको कोठाका भित्ते र सिलिङ्हरुले पलेटी  मार्दै जिस्काउँदै भन्दै थिए,,

खोइ त तिमिहरुले नै उमारेका फूलले आज किन काँडा रोपिदै गयो ? ...........


धुर्बकृष्ण ताम्राकार

नब साहित्य डट ओआरजी

सम्बन्धित थप सामाग्रीहरु :

लघुकथा : कोरा कागज - 2018-01-09

किन र आज पनि तिम्रो बाबा तिमिलाई भेट्न आउनु भएन ! होम वर्क गरिरहेकी निशालाइ हेर्दै मैले सोधेँ । हैन आउनुभएको त थियो तर एकछिनमै उहाँ फर्कनु भयो,।

लघुकथा : हेलाँ - 2018-01-09

राधाआज धेरै नै खुसी भइरहेकी थिइन ता कि छोरो रमेश अमेरिकाबाट बुहारीसंगै घर आउँदै थिए नबदुलहीको मुख त फोटोमा मात्र देखेकी राधाले आमुने सामुने भेटिएकि त थिइनन् । एक्लो छोरो रमेसलाई अमेरिका पठाएर पढाउन रमेशको बुबा हरिले पनि अनेकौ दुख कष्ट गरि जोरजाम गरि पठाइएको थियो ।

लघुकथा : हाँस्न बिर्सिने उमेर - 2018-01-07

नेपाली गुरुले आफ्नै रफ्तारमा कक्षामा पढाएर सक्नु भो । बिभिन्न उदाहरण दिएर, एक पछि अर्को प्रेरणा थप्दै गुरु भन्दै हुनुहुन्थ्यो - तिमी हरुलाई हरेक क्षेत्रमा, हरेक बिधा जस्तै कथा, कबिता, निबन्ध, बाद बिवाद सबैमा काम लाग्छ आजको बिषय ।

लघुकथा : ऋण - 2018-01-03

ए साहिला बुढा, अब माथल्लो तल्ला थपौ है, हामी माथी बसौं र तल पट्टीको सबै फल्याटै भाडामा दिऊँ भन्दै थिई मेरी साहिली बुढी। कहाँबाट पैसो ल्याउ, माथल्लो तल्ला थप्न ? मुखले भन्ने बित्तिकै सजिलो छ र ?

लघुकथा : खाम - 2017-12-28

किन हो किन आज अचानक कमल धेरै नै उदास देखिन्थ्यो । उसले सोच्न त सोचेको थिएन त्यती उर्लिदो छाल आफ्नो जिबनमाथी आइलाग्छ भनेर । स्वीकार्न नचाहाँदा नचाहँदै त्यो फूल स्वीकार्नु पर्यो जुन फूल नै आज उसको लागी अप्रत्याशित भुल भयो । एकछिन त पहिले उ समयको बेगसंगै भुलेर बस्दै थियो ।

लघुकथा : रुख मै घर - 2017-12-28

कुनै जंगलको बिचमा दुइ दम्पति दाउरे र उनको श्रीमती बस्तथे । उनिहरुको न छोरा छोरी न कोहि आफ्न्त नै थिए । उनिहरु जंगलमै सानो कटेरो बनाएर बसेका थिए ।

लघुकथा : म्यादी प्रहरी - 2017-12-25

सरकारी अफिसर हुने धोको थियो । कैयौ पटक लोकसेवा दिए पास भए अन्तरवार्तामा फालियो । जागिरको धोको छोडेर विदेश जाने चक्करमा लागें । गैरी खेत गुमाए । रोजगारी दिन नसक्ने मुलुकमा बेरोजगारीको दुखेसो सुनि दिने कसले ?

लघुकथा : सगरमाथा बाट - 2017-12-24

संसारकै अग्लो चुचुरो सगरमथाबाट पृथ्वीलोकका गतिविधिलाई नियाली रहेका भगवान शिवजी एकपल्ट विषभाङ धतुरोको नसाले निकै गहिरो निद्रामा परेका थिए । त्यसै बेला सगरमाथा आरोहीहरुले गरेका फोहोरबाट आफ्ना स्वच्छ स्थल प्रदुषित गरेकोमा पत्नी पार्वती निकै दुखी भएकी थिइर्न ।

लघुकथा : मजदुर आन्दोलन - 2017-12-21

"हरि प्रसाद बिदेशमा शिक्षाआर्जन गरेर उतैतिर ब्यापार व्यवसाय गरि एक धनाड्य ब्यापारी बन्न सफल भएका थिए,। आफू मात्र धनी ? देश र आफू जस्तै अरु जनता गरिब भएकाले आफ्नो कुनै "इज्जत नहुने सोचले नेपालमा पनि केही उद्योग कलकारखाना खोलेर स्वदेशी उत्पादन ।

लघुकथा : बेमतलब - 2017-12-18

बिरामी बेडमा राखेको पचिसौं दिन, अस्पतालको गेटै निर पोलिथिनको थैलामा फलफूल, थर्मसमा पानी र अर्को थैलामा औषधि बोकेर जाँदै गरेको मलाई देख्नासाथ एउटा परिचितले अनायसै सोध्यो

लघुकथा : शंका - 2017-12-16

एका एक मेरो आँखा निलम माथी पर्छ उनले त मलाई देखेनन् मैले त ठ्याक्कै चिनें तर म उनको सामु पर्न सहास गरिन। गल्ती उनको होइन मेरै भुल थियो सम्झेर म प्रायश्चित गर्न लायक पनि छैन ।
1 2 3 4 NEXT
मुख्य घर | नब साहित्य डट ओआजी

कृति समिक्षा तथा समालोचना





नव साहित्य डट ओआरजी

Main Road,Hetauda ,
Makwanpur
+977-9851177389
http://nabasahitya.org,
Email: nabasahitya@gmail.com

संचालन तथा प्रायोजनको हक सर्बाधिकार © नब साहित्य डट ओआरजी २०७२ मा सुरक्षित रहनेछ ।
245355 Times Visited.

Powered by: Exclusively Solution
Top
Content